Dlaczego... [BB]

Gdy zastanawiamy się nad sensem życia i poddajemy w wątpliwość system wartości jakim się dotychczas kierowaliśmy wszystko może przybrać zupełnie inny obrót. Gdy postawimy daną sytuację w odpowiednim świetle może ona zupełnie zmienić znaczenie... Wystarczy wszystko poddać dokładnej, dogłębnej analizie. Może wtedy zdamy sobie sprawę z tego, że jesteśmy niewolnikami własnych żądzy, za wszelką cenę staramy się dążyć do celu, który majaczy się przed nami jako wyzwolenie... I tak będzie ciągle... Dopóki nie zdamy sobie sprawy z tego jak wiele błędów popełniliśmy. Dopóki nie zdamy sobie sprawy z tego jak bardzo jesteśmy naiwni, jak pochłonięci pracą i jak ślepi w życiu codziennym... Ale gdy zdamy sobie z tego sprawę może być za późno. Możemy już stać twarzą w twarz ze Śmiercią. I tylko od nas zależeć będzie przebieg tego spotkania. Tego czy na naszych ustach będzie gościł uśmiech pogardy, czy wyraz lęku. Tego czy zaśmiejemy się Śmierci w twarz czy może zrobimy szybki, pośpieszny rachunek sumienia? W jaki sposób się zachowamy? Nie do przewidzenia... Wielu z nas nie spodziewa się Śmierci, niektórzy jej oczekują jeszcze inni sądzą, że Ona ich nie dotyczy, że się im nie przydarzy... Ale kto naprawdę ma racje?

"Śmierć zawsze jest straszna. A kto twierdzi, że boi się jedynie umierania, a nie samej śmierci, ten okłamuje sam siebie, bo przecież nie balibyśmy się umierania, gdyby nie prowadziło ono do śmierci."*

~Elfriede Jelinek

Czas płynie bezustannie, nie da się go spowolnić, ani zatrzymać. Nie jest od nas zależny i nie możemy na niego wpłynąć w żaden sposób, a jakiekolwiek próby i tak skończą się fiaskiem. Czasami wszystkie nasze nadzieje stają się płonne, idee w jakie wierzymy nagle nie wydają się tak piękne, doskonałe i szlachetne jak były na początku. Z czasem dorastamy do patrzenia na świat pod innym kątem. Dojrzewamy do gospodarowania własnym czasem, którego w naszym mniemaniu jest zbyt mało, płynie on bowiem zbyt szybko byśmy mogli go godziwie wykorzystać, a wskutek tego przecieka nam przez palce bez użytku stając się niczym więcej jak tylko liczbą... A przecież pragniemy zmian, które przysięgamy sobie codzień rano wstając z łóżka i parząc kawę. Przecież chcemy się zmienić? Chcemy stać się innymi ludźmi, dostrzegać to  co ważne i nie frasować głowy tym co nieistotne...?
Czarnowłosa kobieta z pewnością chciała. Może jednak doszła do wniosku, że to wszystko zbędne? Może postanowiła, że nie będzie się już oszukiwać? Czy pragnęła spokoju? Czy chciała zapomnieć? A może coś nie pozwalało jej spać po nocach? Czy może zabrakło jej wciąż przeciekającego przez palce czasu? Tego nikt z nas nie miał się dowiedzieć... Żadna z osób, które wiedziały o jej śmierci nie potrafiła podać czegoś co mogłoby pchnąć kobietę do tej decyzji. Każda zadawała sobie to samo pytanie, każdą trapiło to samo niewypowiedziane, ale jakby umówione zdanie...Każdy człowiek czarodziejskiego świata zadawał sobie jedno pytanie.

Dlaczego Bellatrix Black odebrała sobie życie? 

Jestem... niereformowalna. Wczoraj miałam iść spać, ale nie... bo po co...
I tak zwyczajnie w świecie zasypiając przed laptopem napisałam Dlaczego... Muszę szczerze przyznać, że ciekawi mnie Wasza reakcja na tę chwilę reflekcji na początku. Tak mi się jakoś nasunęła i mam nadzieję, że nie jest jakoś specjalnie... nudna?

*cytat zwyczajnie mi tam pasował mam nadzieję, że jakoś nie popsuł klimatu (o ile takowy istniał)?